Ptaszniki

Ptaszniki naziemne, jak ptasznik czerwonokolanowy czy ptasznik złotokolanowy, potrzebują terrarium szerszego niż wysokiego. Upadek z wysokości większej niż długość ich odnóży pęka odwłok, dlatego u tych gatunków wysokość zbiornika ogranicza się do kilku centymetrów ponad rozpiętość nóg. Gatunki drzewne, na przykład ptasznik królewski, budują sieci w pionowej przestrzeni i potrzebują terrarium wyższego niż szerokiego, z korą albo gałęziami do wspinania zamiast płaskiego podłoża.

Dorosłe ptaszniki trzyma się pojedynczo. Dwa osobniki w jednym zbiorniku kończą się zjedzeniem słabszego, także po karmieniu, kiedy głód nie jest już powodem ataku. Wylinka trwa u dorosłych samic nawet kilka godzin, w tym czasie ptasznik leży na grzbiecie i nie reaguje na bodźce, co często mylone jest z chorobą albo śmiercią zwierzęcia.

Zasady doboru terrarium wracają w podobnej formie u innych pajęczaków i owadów trzymanych w niewoli: przy skorpionach liczy się gradient temperatur i kryjówka, przy modliszkach wysokość zbiornika pod linienie, a przy żabach wilgotność ważniejsza niż u większości pajęczaków. Obserwacje z własnej hodowli opisuję też na blogu, między innymi przy hodowli karmówki dla dużych pajęczaków. Na start opisałem 10 najczęściej hodowanych gatunków, od łagodnych ptaszników naziemnych po szybkie, defensywne gatunki drzewne ze Starego Świata. Kliknij kafelek, żeby przejść do pełnego opisu danego gatunku.