Modliszki
Modliszki w terrarium potrzebują więcej wysokości niż szerokości zbiornika. Większość gatunków poluje z zasadzki, czepiając się gałęzi albo liścia głową w dół, i w tej pozycji spędza większość dnia. Modliszka linieje zawieszona głową w dół na siatce albo gałęzi pod sufitem zbiornika: bez takiego punktu zaczepienia zwierzę nie ma się czego uczepić, a linienie kończy się deformacją odnóży albo skrzydeł.
Dorosłe modliszki trzyma się pojedynczo. Modliszka atakuje każdy poruszający się obiekt zbliżonej wielkości, w tym inną modliszkę w tym samym zbiorniku, niezależnie od tego, czy jest głodna. Młode osobniki tego samego wyklucia można trzymać razem tylko do momentu, gdy różnica wielkości między nimi staje się widoczna. Modliszka duch jest wyjątkiem od tej reguły i w odpowiednio dużym terrarium znosi hodowlę w małej grupie.
Pozycja zasadzki i cierpliwe oczekiwanie na zdobycz łączą modliszki ze sposobem polowania skorpionów. Zasady hodowli pojedynczej i ryzyko kanibalizmu wracają też przy ptasznikach, choć u żab wiele gatunków dobrze znosi terrarium grupowe. Na start opisałem modliszkę różowopręgą, modliszkę storczykową, modliszkę chińską, modliszkę diabelską i modliszkę duch, kolejne gatunki dochodzą w miarę pisania kolejnych podstron. Kliknij kafelek, żeby przejść do pełnego opisu danego gatunku.
